Tüzük 12 Ağustos 2026'dan beri yürürlükte — ve alıcılar sormaya başladı bile. Size sertifika satmıyoruz; öyle bir zorunluluk da yok. Beyan bir çıktıdır — biz arkasındaki dosyayı kurarız.
Kademeli bir tüzük bu: 2028 ve 2030 eşikleri ayrı. Bugün — yani 12 Ağustos 2026'dan beri — aranan dört şey şunlar:
Kurşun, kadmiyum, cıva ve altı değerlikli kromun toplamı 100 mg/kg'ı aşamaz. Kanıt teknik dosyada bulunmalı — tedarikçi beyanı veya laboratuvar analizi.
Limitler: 25 ppb tekil, 250 ppb toplam, 50 ppm polimerik dahil. Toplam flor 50 mg/kg'ı aşarsa hammadde tedarikçiniz talep üzerine kanıt vermek zorunda.
Ambalajı ilk kez piyasaya sürdüğünüz her üye devlette ayrı kayıt gerekir. Tek bir AB kaydı yoktur — LUCID, CITEO, CONAI…
Türkiye üçüncü ülkedir; şart koşan her üye devlette yazılı vekaletle temsilci atanır. Kayıt numarası yoksa pazaryeri sizi listeleyemez — Md. 45(4).
PPWR uygunluk değerlendirmesi Ek VII, Modül A — iç üretim kontrolü usulüne tabidir. Üretici, uygunluğu kendi sorumluluğunda beyan eder; onaylanmış kuruluş onayı gerekmez. İhtiyacınız olan şey bir sertifika değil, doğru kurulmuş bir teknik dosya ve imzalanabilir bir uygunluk beyanı.
Formu doldurup PDF basan araçlar riski sizde bırakır — küçük yazıyla: "beyanın doğruluğundan firma sorumludur." Bizde kural ters: kanıt dosyaya girmeden belge TASLAK damgasından kurtulamaz. Deneyin ↓
13 soru. Sonunda hazırlık puanınızı, hangi maddede açığınız olduğunu ve ne yapmanız gerektiğini madde referanslarıyla görürsünüz.
Md. 24(3) dolgu malzemesini isim isim sayar: hava yastığı, balonlu naylon, strafor parçaları, sünger… 2030'dan itibaren gruplandırılmış, taşıma ve e-ticaret ambalajında boş hacim oranı %50'yi aşamayacak. Ürün yasaklanmıyor — ama müşterileriniz kullanımı kısacak. Bu bir iş modeli sorusu.
Canlı gösterim: kutudaki ürün büyüyüp küçüldükçe oran değişiyor. %50 çizgisinin üstü, 2030'dan itibaren kapsam içi ambalajda ihlal demek. Ambalaj reçetenizden gerçek oranınızı biz hesaplarız.
Dürüst not: size bugün kesin bir A/B/C notu vaat eden varsa temkinli olun — notlandırma metodolojisi 1 Ocak 2028'e kadar belirlenecek (Md. 6(4)). Bugün yapılabilecek olan: risk taraması ve 2030 yol haritası. Biz tam olarak bunu yaparız.
Ambalajlı ürünü piyasaya süren taraf — kanıtı tedarikçisinden ister.
Yazılı talep ona gelir; o da ambalajı üretene döner.
Teknik dosyayı kurması gereken halka — beyan buradan çıkar.
Md. 5(5): talep üzerine kanıt sunmak zorundadır.
"Tedarikçim bilgi vermiyor" mazereti mevzuatla çürüdü: 50 mg/kg üstü flor içeriğinde üretici, ithalatçı veya alt kullanıcı kanıt sunmakla yükümlü. Tedarikçi veri zincirini sizin adınıza biz işletiriz.
Uygunluk değerlendirme usulü + dosyanın içeriği. 6 başlık, kanıtlarıyla. Tek kullanımlıkta 5 yıl, yeniden kullanılabilirde 10 yıl saklanır.
Dosyanın tek sayfalık çıktısı — 9 alanlı model. Piyasadaki araçların "beyan" diye sattığı föyler çoğunlukla bu modele bile uymuyor.
Ürün grubu bazında çalışıyoruz. Açılış toplantısında kapsam netleşir, teslimde AB'li müşterinize doğrudan iletebileceğiniz bir paket alırsınız. Fiyat, ürün grubu sayısına ve mevcut belgelerinizin durumuna göre belirlenir; ilk görüşmede net rakamı veririz.
EPR kaydının bizzat yürütülmesi, üçüncü taraf laboratuvar/analiz bedelleri, saha ziyareti giderleri, ISO 9001/14001 kurulumu ve etiket baskı/üretim maliyetleri bu paketlere dahil değildir. Talep edilmesi halinde ayrı teklif olarak sunulur.
EPR ipucu: Md. 7(7) — ücret, geri dönüşmüş içerik oranına göre modüle edilir. Uyum bir maliyet kalemi değil; EPR faturanızı düşüren kaldıraç.
Çünkü talep zincirle iniyor. AB'li alıcı, ambalajlı ürünü piyasaya süren müşterinizden uygunluk kanıtı istiyor; müşteriniz de bu kanıtı ambalajı ürettiğiniz için sizden istemek zorunda kalıyor. Uygulamada gördüğümüz tablo bu: talep AB'den başlıyor, ihracatçıya, oradan ambalaj üreticisine, oradan hammadde tedarikçisine iniyor.
Hayır. PPWR genel ambalajlar için Ek VII, Modül A — iç üretim kontrolü usulünü öngörür. Üretici, uygunluğu kendi sorumluluğu altında beyan eder ve onaylanmış kuruluş (notified body) onayı gerekmez. Yani ihtiyacınız olan şey bir belgelendirme denetimi değil, doğru kurulmuş bir teknik dosya ve imzalanabilir bir uygunluk beyanıdır.
Bu, işin kolay olduğu anlamına gelmiyor: beyanın arkasında duran teknik dosya eksikse sorumluluk yine üreticidedir.
Sık karıştırılıyor. Ek VII uygunluk değerlendirme prosedürünü (Modül A) ve teknik dosyanın içeriğini düzenler. AB Uygunluk Beyanının modeli ise Ek VIII'dedir — 9 alandan oluşur. Belgelerinizde bu ayrımın doğru yapılması, AB'li alıcının dosyayı ilk bakışta ciddiye alması açısından önemlidir.
Doğrudan iş modeli konusu. Madde 24(3), dolgu malzemesiyle doldurulan alanı açıkça boş hacim sayıyor — balonlu naylon, hava yastığı, sünger, köpük, ahşap yünü, polistiren ve strafor parçaları isim isim sayılmış durumda. 1 Ocak 2030'dan itibaren gruplandırılmış, taşıma ve e-ticaret ambalajında boş hacim oranı %50'yi aşamayacak.
Bu, ürününüzün yasaklandığı anlamına gelmiyor; ancak müşterilerinizin kullanım miktarını düşürmeye başlayacağı anlamına geliyor. Erken hazırlanan üretici, müşterisine "bizim çözümümüz sizi tavanın altında tutar" diyebilen üretici olacak.
Kesin not veremeyiz, kimse veremez — çünkü tasarım kriterlerini ve performans notlarının nasıl hesaplanacağını belirleyecek delege tasarrufların 1 Ocak 2028'e kadar yayımlanması bekleniyor. Bugün yapılabilecek olan, mevcut tasarımınızın risk taramasını çıkarmak ve 2030 eşiğine kadar hangi değişikliklerin gerekeceğini planlamaktır. Size kesin bir not vaat eden varsa temkinli olun.
Madde 5(5), toplam flor 50 mg/kg'ı aştığında hammadde üreticisinin, ithalatçısının veya alt kullanıcısının talep üzerine kanıt vermesini zorunlu kılıyor. Yani bu bir nezaket talebi değil, mevzuat gereğidir. Doğru referansla yazılmış bir veri talebi yazısı, çoğu durumda tıkanıklığı açıyor. Bu yazışmanın kurgusu çalışmamıza dahildir.
Uygunluk beyanı her ambalaj tipi için ayrı düzenlenir. Balonlu naylon, streç film, köşe koruyucu ve PE torba üretiyorsanız bunlar ayrı ambalaj tipleridir. İlk ürün grubunda kurulan altyapı sonrakileri hızlandırır; bu yüzden çok gruplu üreticilere abonelik modelini öneriyoruz.
Hayır. Teknik dosya ve beyan, tek kullanımlık ambalaj için piyasaya sürüldükten sonra 5 yıl, yeniden kullanılabilir ambalaj için 10 yıl saklanır. Ayrıca 12 Ağustos 2028'de uyumlaştırılmış etiketleme, 1 Ocak 2030'da geri dönüştürülebilirlik ve geri dönüşmüş içerik eşikleri devreye giriyor — her biri dosyanın güncellenmesini gerektiriyor.
AB'li müşterinizden gelen talep yazısını iletin; hangi maddelerin kapsamınıza girdiğini ve nasıl bir çalışma gerektiğini net olarak söyleyelim. İlk görüşme ücretsizdir.